Nog even wat ter aanvulling.

Ik heb het nog niet gehad over wat we te eten krijgen denk ik. Dus bij deze, we krijgen 's morgens wit toastbrood, al is er nu bruin. Hierbij kunnen we boter, maple syrup of pindakaas eten. We hebben nu wel zelf voor confituur gezorgd. Er is ook thee en fruitsap. Dit fruitsap is steeds geconcentreerd en moet dus met water aangelengd worden. 's Middags eet ik op het werk dus ook toastbrood gezien ik dit meeneem. 's Avonds krijgen we dan een warme maaltijd; Deze is meestal rijst of pasta,soms met aardappelen nog bij. Vlees is meestal kip en gehakt in alle vormen. Er is ook al worst gepasseerd. Er bestaat ook een mogelijkheid tot vis, maar daar pas ik toch voor. Ze worden immers heel geserveerd en ik heb geen zin in graten. Er is ook een plaatselijk visgerecht, 'capenta', dit zijn ieniemienie visjes die inj zijn geheel worden opgegeten, ook niet voor mij dus. Het gedacht om die visjes met schubben en kop op te eten, nee danku. Qua groenten zijn het hier vooral bladgroenten, oa kool en sla. Ze eten hier ook pompoenbladeren, maar deze vind ik niet zo lekker. Er worden ook vaak bonen geserveerd.

Ik zou ook dagelijks nshima kunnen eten. Dit is het plaatselijke gerecht wat in armere streken 3x per dag gegeten wordt. Het bestaat uit water en maïsmeel en klaargemaakt ziet het er een beetje uit als puree. Het wordt met de hand gegeten en geserveerd met bovenstaande groenten en vlees. Ik heb het al gegeten, maar vind het niet echt bijzonder. Het is niet slecht, maar gewoon niet echt waaw superlekker.

Ik vind het wel jammer dat we nooit fruit krijgen. Als we dit willen, moeten we het zelf kopen. Patrick had laatst guave gekocht op een markt en dit was eigenlijk best lekker. Je mag het met schil opeten, maar deze was niet lekker. Het vruchtvlees smaakt naar kunstmatig aardbei-ijs

De bevolking zelf is erg vriendelijk, al word je hier als blanke echt wel aangegaapt. Iedereen zegt Hi how are you en ze verwachten dan ook dat je fine thanks and you zegt. Best wel wennen. De mensen in Livingstone zelf noemen ons geen mzungu, witte, maar in de armere wijken heb je inderdaad de kinderen die mzungu mzungu! roepen als ze je zien. In het ziekenhuis is de reactie op mij erg verschillend. Sommigen zeggen gewoon Hi, anderen Hi how are you, er zijn er ook die mij een hand geven, die ik dan zelf moet loslaten anders houden ze je hand de hele tijd vast. Ook zijn er mensen die half buigen, waar ik mij wel ongemakkelijk bij voel, maar dat is nu eenmaal de cultuur denk ik.

Qua kledij worden er vooral chitenge's gedragen. Dit zijn jurken of rokken in een stof met plaatselijk motief. Vaak is het ook gewoon een wikkeldoek en niet echt een ontwerp. De mannen dragen gewoon westerse kleding.

Alles gaat hier ook op z'n afrikaans, dus als ze zeggen een kwartier is het een halfuur of langer. Maar daar geraak je wel aan gewend :p al mis ik soms de stiptheid wel.

Maar goed, dit dus even kort over de cultuur hier