Morgen zal ik uiteindelijk starten in het ziekenhuis waar ik stage ga lopen. We zijn er gisteren al geweest omdat we nog administratieve zaken moesten regelen omtrent mijn study permit. Best lastig gezien niemand exact weet wat er nodig is en iedereen iets anders zegt. Dus hebben we daar gisteren de hele dag gezeten. In de voormiddag hadden we alles gedaan voor een echt study permit te regelen, ik moest dan ook een x-ray laten doen, maar die waren geslotene tegen dat we daar waren dus moesten we om 2u terugkomen. Toen we er dus terug waren bleek dat ik een tijdelijk permit nodig heb en dat de helft van al de papieren en oa de x-ray niet nodig waren. Verder hadden we wel alle papieren en moest het hoofd van het ziekenhuis enkel nog iets tekenen, maar daar ging iemand anders voor zorgen.

Ik heb gisteren dus nog niet veel kunnen zien in Livingstone zelf. We zijn wel naar de supermarkt geweest om water te kopen en ik heb ondertussern ook een zambiaans gsmnr.

's Avonds was er dan een andere vrijwilligster teruggekomen, Loes. Zij is hier al sinds november en blijft nog tot begin mei. Haar moeder is op bezoek en ze waren net terug van safari on Chobe, Botswana, wat blijkbaar echt wel de moeite is. Ik heb dan ook wel wat gevraagd rond bezienswaardigheden hier in Livingstone, zodat ik al een idee heb van wat ik kan gaan doen.

Vandaag bracht Kennedy mij dan naar het ziekenhuis, in de veronderstelling dat ik al zou beginnen. Ik was dan samen met de verpleger die ons gisteren geholpen had naar het hoofd verpleegkunde gegaan. Zij ging dan alles in orde brengen. Ik heb daar dan 1st meer dan een uur op haar gewacht, want ze was in vergadering. Hierna bleek er toch nog een probleem te zijn omdat ik student was en niet naar de general nursing council was geweest. Maar ze ging proberen met de directeur dit op te lossen, die jammer genoeg aan het opereren was> Hem hebben we dus niet gezien, dus kon ik ook niet starten want anders was zij niet verzekerd voor mijn aanwezigheid en ik ook niet. Ik heb dan wel een rondleiding gekregen op de afdeling.

Er is een high kost en low cost materniteit. High cost is voor degenen met geld, zij hebben 'aparte kamers' (met gordijn tussen), de goeie bedden en wiegjes voor de baby,s, goede zetels en tv. Deze afdeling was leeg. Bij de low cost zaten verschillende pasbevallen vrouwen in of naast hun bed. Ze zitten met 4 samen en hebben duidelijk minder luxe dan in de high cost. Verder heb ik dan de verloskamers gezien, waar de bedden echt heel oud zijn (al zijn alle bedden hier vrij oud), eigenlijk is het gewoon een tafel met matras op. De couveuses waren dan weer wel modern en het CTG apparaat ook. Dit maakt het contrast natuurlijk nog groter. Ik heb dan ook nog gezien waar het labo was, gynaecologie,... zowat alles wat ik nodig zou hebben voor verloskunde. Ik moet wel zeggen dat het toch niet te vergelijken is met Peru, wat ook wel een ontwikkelingsland is. Hier in Zambia is het duidelijk dat er toch veel armoede is en dat ook de gezondheidszorg weinig geld heeft.

Hierna is Kennedy mij dan komen ophalen en hebben we ervoor gezorgd dat alle papieren voor morgen klaar zijn. Sofie was blijkbaar naar the falls, dus ben ik ook naar daar gegaan. Dit was het goedkoopste in een 'shared taxi' maar dan moet je dus echt wel wachten tot de taxi vol is. Het was een korte rit. Aan de inkom kreeg ik veel korting omdat ik vrijwilliger ben. Ze zijn vrijwilligers immers als locals en dus moeten we ook dat tarief betalen. Sofie is dan terug naar de inkom gekomen en we gingen dan samen verder. Er stond een pijltje met 'best pictures' dus gingen we dat volgen. Onderweg kwamen we een familie bavianen tegen, die niet zo opgezet waren met onze aanwezigheid en de foto's die we namen. Het mannetje begon ons immers aan te vallen en heeft Sofie zelfs lichtjes gebeten. Dit gaf natuurlijk wel wat paniek ivm rabies. We hebben dan wel eerst de wonde uitgewassen, voor we the falls verder zijn gaan bezichtigen. Het is duidelijk dat het regenseizoen is want er hangt echt continu een mist van water. Je moet ook een regenjas aandoen en zelfs dan word je nog zeiknat. The falls zelf waren spectaculair, al konden we ze niet helemaal zien owv de mist. Hopelijk is dit minder eind april, dan kan ik misschien nog eens teruggaan voor wat betere foto's

Hierna zijn we dan teruggekeerd naar Livingstone en hebben we Kennedy op de hoogte gebracht van de beet en hij zei van naar het ziekenhuis te gaan. Dit hebben we dan gedaan en daar zei de arts dat we ons geen zorgen moesten maken om rabies, gezien ze geen apen met rabies hebben. De bewakers bij the falls worden regelmatig gebeten en die hebben nog nooit rabies gekregen. Hij raadde wel een tetanusspuit aan, maar Sofie heeft er nog geen 3 jaar geleden een gehad, dus lijkt mij dat ze wel beschermd is.

Anyway, morgen start ik dus normaal om 8u in het ziekenhuis als alle papierwerk in orde komt. Ondertussen ben ik ook al licht verbrand in mijn nek, beetje beter opletten dus.