Vorige week vrijdag heb ik mijn stage afgerond met een goede evaluatie. Toen zijn Joukje en Lydia, 2 nederlandse meisjes, ook vertrokken. Zij waren de eersten want iedereen begint zo nu op korte tijd naar huis te gaan. Woensdag is het de beurt aan Laura en zaterdag Patrick. Dan is het mijn beurt en het volgende weekend dan Sofie en daarna Loes. Het loopt hier dus stilletjesaan leeg.

Maar het was dus tijd voor een beetje vakantie

. Zondag ben ik dus opnieuw naar de falls geweest met Sofie. We zijn er naartoe gefietst, best wel te doen, wel een beetje warm. We hebben toch nog veel apen tegengekomen, waardoor ik me niet echt op mijn gemak voelde. Maar ondanks de aanhoudende regenval, hebben we toch meer gezien dan de vorige keer. We zijn ook naar de Boiling Pot geweest, dit is beneden aan de falls, waar al het water dus verderstroomt in de veel kleinere Zambezi. Best wel een mooie plek, al was de 'beklimming' terug naar boven wel zwaar owv de warmte en de apen.

Maandag en dinsdag ben ik dan met Laura naar Hwange geweest. We werden dan opgehaald aan de grens, maar ze hadden ons niet exact uitgelegd of we nu aan de grenspost van Zambia moesten wachten of aan Zimbabwe. Gelukkig hebben we beslist van de brug over te steken en naar Zimbabwe te wandelen, want daar moesten we dus zijn. Op de brug hadden we een mooi uitzicht over de falls en de boiling pot. Van deze brug wordt ook gebungeejumped, al is dat echt niets voor mij. Uiteindelijk moesten we dan nog gaan lunchen eerst, dit was blijkbaar niet inbegrepen. We waren hier ook niet op voorzien maar hebben dan maar pizza afgehaald. Hierna was het een dikke 3 uur rijden voor we in de lodge aankwamen waar we zouden logeren voor een nacht. Deze lodge lag aan de rand van een vlakte in het national park. De huisjes stonden allemaal op palen ivm de wilde dieren die 's nachts wel eens op bezoek kwamen. De kamer zelf was wel pure luxe, donsdekens, heet water, verschillende zeepjes, body lotion. Er was ook een zwembad maar dit was te koud om in te zwemmen.

We zijn dan in de late namiddag op game drive gegaan, samen met een duits koppel en een zwitserse dame. We hebben vooral veel vogels en buffels gezien. Impala's hadden we al bij de lodge gezien, want daar was een waterplas waar ze kwamen drinken. Olifanten waren er ook, maar wel niet zo talrijk als in Chobe. We zijn ook blijven rijden tot het donker was, maar dit heeft niets speciaals meer opgeleverd, buiten verschrikkelijke koude. Hier waren we echt niet op voorbereid, het was echt ijskoud. Gelukkig was de douche heel warm en kregen we driegangenmenu met soep anders waren we waarschijnlijk helemaal bevroren. Het was trouwens wortelsoep, kip met aardappelen in schil en groenten en appelstrudel als dessert. Gezien we de volgende morgen weer vroeg op gamedrive gingen, zijn we op tijd gaan slapen. Al bleek dit niet zo simpel te zijn in die kou; De kamer was immers niet afgesloten en de kou kwam dus gewoon binnen. Het donsdeken hielp wel, maar onze hoofden waren gewoon te koud. (Voor je zegt trek dan je deken over je hoofd, daarvoor waren de donsdekens jammer genoeg te kort). Dus na een korte, koude nacht zijn we dan opgestaan en onmiddellijk vertrokken op gamedrive. We kwamen al vrij snel een paar leeuwen tegen. Op het eerste zicht waren het er 2. Hier hebben we thee gedronken en koekjes gegeten, terwijl we naar hen keken. Op een bepaald moment zag ik iets bewegen en bleek er inderdaad nog een derde leeuw te zitten. Ze gingen blijkbaar proberen om een buffel te pakken, die kwamen net het bos uit. Dus hebben we gewacht, maar jammer genoeg niets gebeurd. Daarna hebben we nog giraffen gezien. De gids reed deze keer naar een totaal ander deel van het park, blijkbaar omdat dat duits koppel zebra's wilde zien. Daarvoor sta je natuurlijk om half 6 op om zebra's te zien

. Dus die zebra's hebben we dan gezien, maar daardoor hebben we vermoedelijk wel andere dieren misgelopen zoals de cheeta of het luipaard die er toch ook wel zaten. Heel erg jammer wel. Ik was wel wat teleurgesteld, de score blijft toch 4/5 maar ja. Na deze drive gingen we dan ontbijten, english breakfast met worst en bonen (bah) en spek en eieren. Er was ook toast, cornflakes, fruitsap,... Dus de lodge zelf was ondanks de koude nacht wel de moeite geweest.

Na het ontbijt gingen we dan het painted dog project bezoeken. Dit is een plaas waar zieke en gewonde wilde honden worden opgevangen, verzorgd en later vrijgelaten worden. Er zaten nu echter maar 3 honden, waarvan er 2 altijd zaten omdat die in gevangenschap geboren zijn en dus niet vrijgelaten konden worden. Laura en ik vonden dit allebei eigenlijk niet de moeite om langs te gaan. Daarna was het terug een paar uurtjes in de auto en werden we afgezet aan de Zimbabwaanse kant van de falls, die we toch wel wilden bezoeken. Deze kant is veel toeristischer en zogezegd ook mooier, maar vooral duurder ($20 vs $1 inkom). We zagen hier inderdaad wel een heel ander deel van de falls, zeker de moeite. Maar owv het regenseizoen was ook een groot deel aan het zicht onttrokken door de enorme hoeveelheid water die voor mist zorgde en onophoudende regen. Gevolg dat we allebei doornat waren, maar toch. Ook hier heb ik wel een paar mooie foto's en ook filmpjes gemaakt.

Daarna gingen we dan naar Zambia terug om iets te gaan eten en nog wat boodschappen te doen, gezien het Laura's laatste avond was. Woensdag vertrok zij dus tegen de middag. Donderdag en vrijdag heb ik niet veel meer gedaan, beetje rondgereden om administratie voor stage in orde te krijgen en dan verder Maramba clinic bezocht om mijn materiaal te doneren. De verpleegkundigen waren eerst nogal onvriendelijk tot ik die spullen kwam brengen, toen waren ze ineens enorm vriendelijk, maar ja. Voor de rest heb ik vooral rondgehangen, het ziekenhuis bezocht, de laatste souvenirs geshopt (helemaal blut nu

) en aan mijn eindwerk gesleuteld. Ik heb ook nog bezoek gehad van Florence, de couveuseverantwoordelijke. Zij wilde nog zien waar ik verbleef, voor ik vertrok.

Vandaag is Patrick dan vertrokken. Het wordt hier nu wel heel stil. Voor de rest van het weekend heb ik niet echt plannen, al ga ik vanavond waarschijnlijk met Sofie olifanten verjagen uit de tuin van de mensen van haar project (ze werkt met gehandicapten). Die vernielen daar immers het eten en dan hebben die mensen niets. Morgen zal ik dan ook stilletjesaan beginnen inpakken, gezien ik maandag vertrek. Ik denk dat ik wel wat plaats ga overhebben in mijn valies, gezien ik een paar kleren en schoenen en dat medische materiaal hier achterlaat. Ik heb ook niet echt grote souvenirs gekocht dus zou het zeker moeten lukken. Maar dat zien we morgen wel

Dit is waarschijnlijk mijn laatste verslag vanuit Livingstone, het volgende zal vanuit België zijn (kort verslag over hoe de reis verlopen is).